كات

سلامي دوباره 

به ماهي اسير در تنگ

به عقربه هاي بي قرار

به موسيقي زمان

به آغاز ...

بايد به خودم سري بزنم

 

من از راه من

و اکنون ، پایان همینجاست 

آخرین پرده این نمایش 

با تو روشن می گویم، ای عزیز:

 در نقطه ای ایستاده ام که به آن اطمینان دارم" 

پربار زندگی کرده ام : 

"تمام جاده ها را سفر کردم 

و مهمتر، خیلی مهمتر از اینها: 

راه خود را یافتم" 

آه، چیز زیادی نداشته ام 

و چیز زیادی هم ندارم، برای گفتن 

هر آنچه باید، کردم 

تا به پایان رساندم 

بی هیچ بخشودگی 

برای هر قدم، برای هر گام

در هر مسیر، هر اندازه کوچک 

اندیشه کردم 

و مهمتر، خیلی مهمتر از اینها 

راه خود را یافتم 

آری، می دانم که می دانی

بودند روزهایی که 

گاهی بزرگتر از دهانم ، لقمه برداشتم 

با این همه، به وقت تردید 

بلعیدم و بالا آوردم! 

جسورانه مقاومت کردم و ایستادم،

استوار 

چرا که راه خود را یافتم 

عاشق شده ام، خندیده ام، و اشک ریخته ام 

سرشار بوده ام، و از شکست ها سهم برده ام 

و اکنون، وقتی که اشک هایم روی گونه ها می خشکند 

وقتی که می اندیشم تمام آنها را پشت سر گذاشته ام 

به همه آنها می خندم

و نه با شرمساری 

نه، آه نه ...

که با افتخار می گویم 

که راه خود را یافتم 

برای چه یک مرد، آن چیزی است که به دست می آورد؟ 

که اگر چنین نبود،هیچ نداشت 

و هر آنچه می گوید باور دارد 

و برای سخن گفتن زانو نمی زند 

گذشته ها می دانند: 

من وزش نسیم را باور کردم 

و راه خود را یافتم 

... 

آری، این راه من است 

And now, the end is here

And so I face the final curtain

My friend, I'll say it clear

I'll state my case, of which I'm certain

I've lived a life that's full

I traveled each and every highway

And more, much more than this, I did it my way 

Regrets, I've had a few

But then again, too few to mention

I did what I had to do and saw it through without exemption

I planned each charted course, each careful step along the byway

And more, much more than this, I did it my way 

 

Yes, there were times, I'm sure you knew

When I bite off more than I could chew

But through it all, when there was doubt

I ate it up and spit it out

I faced it all and I stood tall and did it my way

I've loved, I've laughed and cried

I've had my fill, my share of losing

And now, as tears subside, I find it all so amusing

To think I did all that

And may I say, not in a shy way,

"Oh, no, oh, no, not me, I did it my way"

For what is a man, what has he got

If not himself, then he has naught

To say the things he truly feels and not the words of one who kneels

The record shows I took the blows and did it my way!

...

Yes, it was my way

به یاد لوسیانو پاواروتی اسطوره فقید موسیقی جهان